Strona główna >Inne >Git dla webdeveloperów >Git w Windows i na serwerze

Git w Windows i na serwerze

Strony często powstają w Windows, a działają w Linuksie, i Git musi pogodzić między nimi końce wierszy oraz wielkość liter w nazwach plików. Ustawienia, które oszczędzą kłopotów w Windows, i dlaczego katalog .git nie może być dostępny na stronie.

Końce wierszy: CRLF i LF

Pliki tekstowe kończą wiersze w Windows dwoma znakami CR LF (\r\n), a w Linuksie i macOS jednym znakiem LF (\n). PHP, HTML i CSS to nie przeszkadza, problemy pojawiają się jednak, gdy końce wierszy zmieniają się tam i z powrotem: porównania pokazują wtedy cały plik jako zmieniony, choć zmienił się jeden wiersz, a skrypt dla Linuksa z końcami CRLF się nie uruchomi (powłoka zgłosi na przykład /bin/bash^M: bad interpreter).

Instalator Git for Windows w domyślnej opcji (Checkout Windows-style, commit Unix-style line endings) ustawia core.autocrlf = true: repozytorium ma końce LF, a katalog CRLF. Git zamienia je przy dodawaniu do przechowalni i przy zapisywaniu plików do katalogu. Ustawienie sprawdzisz poleceniem:

git config core.autocrlf
true

Jeśli zapiszesz w edytorze plik z końcami LF, Git ostrzeże, że przy najbliższym zapisie do katalogu go zamieni:

Plik kontakt.php:

<h1>Kontakt</h1>
<p>Kawiarnia Lipowa, ul. Lipowa 12, Kraków</p>
git add kontakt.php
warning: in the working copy of 'kontakt.php', LF will be replaced by CRLF the next time Git touches it

Jakie końce wierszy ma plik w repozytorium (i/) i w katalogu (w/), wypisze git ls-files --eol:

git ls-files --eol
i/crlf  w/crlf  attr/                 	css/style.css
i/crlf  w/crlf  attr/                 	index.php
i/lf    w/lf    attr/                 	kontakt.php

kontakt.php jest w porządku (LF w repozytorium). Dwa pozostałe pliki mają jednak w repozytorium CRLF – ktoś zapisał je z wyłączonym core.autocrlf. Na to, że wszyscy mają takie same ustawienia, nie można liczyć. Dlatego końce wierszy ustawia się bezpośrednio w repozytorium plikiem .gitattributes, który ma pierwszeństwo przed ustawieniami poszczególnych komputerów:

Plik .gitattributes:

# końce wierszy Git rozpozna sam, w repozytorium zawsze LF
* text=auto
# skrypty dla Linuksa potrzebują LF także w katalogu, pliki wsadowe dla Windows CRLF
*.sh text eol=lf
*.bat text eol=crlf

text=auto oznacza, że Git przy każdym pliku sam rozpozna, czy jest tekstowy, i pliki tekstowe zapisze z LF. Obrazów i innych plików binarnych nie rusza. Pliki, które już są w repozytorium, zamienisz poleceniem git add --renormalize:

git add .gitattributes
git add --renormalize .
git status -s
A  .gitattributes
M  css/style.css
M  index.php
A  kontakt.php
git commit -m "Końce wierszy według .gitattributes"
git ls-files --eol
[main aa2963b] Końce wierszy według .gitattributes
 4 files changed, 24 insertions(+), 17 deletions(-)
 create mode 100644 .gitattributes
 create mode 100644 kontakt.php
i/lf    w/crlf  attr/text=auto        	.gitattributes
i/lf    w/crlf  attr/text=auto        	css/style.css
i/lf    w/crlf  attr/text=auto        	index.php
i/lf    w/lf    attr/text=auto        	kontakt.php

Na serwer z Linuksem najlepiej wdrażać pliki z repozytorium (z LF), zamiast kopiować je z katalogu w Windows. Jak to zrobić, opisuje artykuł Wdrażanie przez Git i SSH w serii Hosting i wdrażanie.

Polskie znaki w nazwach plików

Nazwy z polskimi znakami Git domyślnie wypisuje w wykazach jako ósemkowe kody bajtów:

git status -s
?? "menu-\305\233wi\304\205teczne.pdf"

Czytelne nazwy włączysz opcją core.quotePath:

git config --global core.quotePath false
git status -s
?? menu-świąteczne.pdf

W plikach strony lepiej jednak całkiem unikać w nazwach polskich znaków i spacji. Występują w adresach, gdzie muszą być kodowane (menu-%C5%9Bwi%C4%85teczne.pdf), a różne programy (klienty FTP, skrypty kopii zapasowych) radzą sobie z nimi różnie. Dla strony bezpieczna jest nazwa menu-swiateczne.pdf.

Wielkość liter w nazwach

Windows nie odróżnia w nazwach plików wielkich i małych liter, a Linux tak. Jeśli w HTML podasz img/logo.png, a plik nazywa się Logo.png, obrazek wyświetli się w Windows, ale na serwerze już nie. Git w Windows wie o tym przy zakładaniu repozytorium i ustawia core.ignorecase:

git config core.ignorecase
true

Skutek: jeśli zmienisz nazwę pliku tylko na małe litery (w Eksploratorze plików albo poleceniem mv), Git nie zauważy zmiany, a w repozytorium zostanie pierwotna nazwa:

mv img/Logo.png img/logo.png
git status
git ls-files img
On branch main
nothing to commit, working tree clean
img/Logo.png

O zmianie nazwy Git dowie się z polecenia git mv, które zmienia nazwę w przechowalni i w katalogu:

git mv img/Logo.png img/logo.png
git status -s
R  img/Logo.png -> img/logo.png
git commit -m "Logo małymi literami"
git ls-files img
[main bf9cde9] Logo małymi literami
 1 file changed, 0 insertions(+), 0 deletions(-)
 rename img/{Logo.png => logo.png} (100%)
img/logo.png

Najprościej jest pisać wszystkie nazwy plików i katalogów małymi literami.

Katalog .git na serwerze

Katalog .git zawiera całe repozytorium razem z historią – także hasła, które kiedyś do niego trafiły (zob. Czego nie wrzucać do repozytorium). Jeśli trafi także na serwer (wgrywasz przez FTP cały katalog projektu albo klonujesz repozytorium bezpośrednio do publicznego katalogu strony), każdy może go pobrać. Adres /.git/config zawiera ustawienia repozytorium, a z pozostałych plików da się stopniowo złożyć całą historię – służą do tego gotowe narzędzia, a roboty przeszukują strony właśnie w ten sposób.

Najlepiej, żeby katalogu .git na serwerze w ogóle nie było w katalogu publicznym, a na serwer trafiały tylko pliki strony. Jeśli musi tam być, zablokuj do niego dostęp. W Apache wystarczy jeden wiersz w pliku .htaccess w głównym katalogu strony:

Plik .htaccess:

RedirectMatch 404 /\.git

Reguła zwraca błąd 404 dla każdego adresu, który zawiera /.git – a więc dla katalogu .git tak samo jak dla plików .gitignore i .gitattributes czy katalogu .github. Błąd 404 jest lepszy niż 403, bo nie zdradza, że coś tam jest.

Ostrożnie ze stronami, które w .htaccess używają mod_rewrite (przyjazne adresy URL, przekierowania na https albo na adresy z ukośnikiem na końcu). Apache wykonuje jego reguły przed RedirectMatch, a jeśli któraś z nich pasuje do adresu, RedirectMatch nie zostanie zastosowany. Umieść tam blokadę jako pierwszą regułę zaraz po RewriteEngine On:

RewriteEngine On
RewriteRule (^|/)\.git - [R=404,L]

Flaga R=404 z myślnikiem zamiast adresu docelowego zwraca błąd 404 i kolejne reguły nie są już wykonywane. Sprawdzisz to, otwierając adres (zamiast www.example.com adres twojej strony):

curl -I https://www.example.com/.git/config

Odpowiedź musi zawierać 404. Kod 200 oznacza, że repozytorium jest publicznie dostępne – wtedy nie tylko zablokuj dostęp, ale też zmień wszystkie hasła, które kiedykolwiek były w repozytorium. Inne sposoby ochrony katalogów i plików opisuje artykuł Ochrona katalogów i plików.